Przydasie
Przydasie, czyli przygoda niewielka Guzika z Pętelką
Wielu rodziców
marzy o tym, by ich dzieci były grzeczne, pamiętały o odrobieniu pracy domowej
czy po skończonej zabawie odłożyły zabawki z powrotem na miejsce. Dzieci z
kolei marzą o tym, by rodzice dali im więcej swobody, za dużo nie wymagali,
pozwolili do woli bałaganić, a co więcej, by bałagan sam, niczym za dotknięciem
czarodziejskiej różdżki, zniknął później w mgnieniu oka. Czy można w tym
wszystkim znaleźć złoty środek? I co może wyniknąć z zetknięcia się tych dwóch,
tak skrajnych światów?
Przydasie, czyli historia niewielka Guzika z Pętelką to opowieść właśnie o
takich dzieciach, które lubią psocić i zostawiać po sobie nieporządek. Jednak
każdej nocy przychodzą do nich Przydasie, urocze, małe krasnoludki, które pod
osłoną nocy, pomagają w doprowadzaniu do ładu ich pokoju. Historia ta powtarza
się co wieczór… Za każdym razem, po przebudzeniu, dzieci są bardzo zadziwione
tym, że podczas snu, „ktoś” wszystko posprzątał. Postanawiają w końcu same
zadbać o porządek w pokoju, a którejś nocy decydują się same sprawdzić , kto
stoi za tym porządkiem. Podejrzenia padają na rodziców…
Spektakl Przydasie,
czyli historia niewielka Guzika z Pętelką uczy dzieci
odpowiedzialności, poczucia obowiązku, sumienności, rzetelności oraz zachowania
pewnej dyscypliny. Przedstawienie uświadamia rodzicom, że to oni są
odpowiedzialni za edukację swoich pociech. To oni uczą je tego wszystkiego:
pilnowania porządku, odrabiania lekcji. Rodzice są, a przynajmniej powinni być,
tymi pomocnymi Przydasiami, które w mądry sposób będą wychowywać i kochać swoje
dzieci. Czy rzeczywiście rodzice są tymi życzliwymi krasnoludkami, a może
krasnoludki istnieją naprawdę i wspierają rodziców w procesie edukowania
dzieci?
Przydasie,
czyli historia niewielka Guzika z Pętelką to inscenizacja
ukazująca świat przedstawiony przede wszystkim z punktu widzenia krasnali.
Historia dzieci jest tylko tłem, komentarzem z offu do prezentowanych na scenie
wydarzeń. Konwencja spektaklu nawiązuje do tytułu filmu Kingsajz,
czyli napoju, dającego krasnoludkom wymiary zwyczajnego człowieka. I tak też
jest w przedstawieniu. Scenografia, rekwizyty są celowo przerysowane,
wyolbrzymione. Pojawi się duża temperówka czy duży ołówek. Kompozycję spektaklu
dodatkowo wzbogacą projekcje multimedialne. Spektakl jest interaktywny, zakłada
aktywny udział dzieci (w trakcie jego trwania Przydasie np. zachęcą do
wspólnego śpiewania piosenki).
Scenariusz: Maja Margasińska
Reżyseria: Helena Radzikowska
Opracowanie muzyczne: Mateusz Wiktorowicz
Scenografia i kostiumy: Estera Urban, Kamil Kuligowski
Wykonanie kostiumów i scenografii: Pracownia Artystyczna Niebieski Kubik
Obsada:
Małgorzata Choroszewska/ Magdalena Silska,
Dominika Hudziec,
Piotr Mielnik,
Piotr Kocia
O psie Kasztanie, który został detektywem
Wierny przyjaciel to skarb.
Teatr Form.Art proponuje dla najmłodszych historię psa Kasztana, który mieszka w mieście z Dziadkiem i Panną Kottą. Marzy o tym, żeby być wielkim detektywem, jak Sherlock Holmes, którego zna z słuchowisk z radiowych. Dlatego ćwiczy się w wynajdywaniu śladów i wskazówek. Rozwiązuje zagadki, takie jak ta: gdzie się podziewają skarpetki, które Dziadek wkłada do pralki parami, a wyjmuje zawsze bez pary? Albo: kto wykrada nocą ser z lodówki? Panna Kotta wyśmiewa te zapędy Kasztana, ale pewnego dnia pojawia się prawdziwa zagadka do rozwiązania: Dziadek nie wraca ze sklepu. Przychodzi sąsiadka, żeby nakarmić Pannę Kottę i wyprowadzić na spacer Kasztana i wtedy postanawia uciec by odszukać Dziadka.
Wzruszająca, przygodowa opowieść o sile przyjaźni, oddaniu i poświęceniu. Uczy dzieci odpowiedzialności, szacunku i wzajemnej miłości. Przygodą Kasztana towarzyszą dźwięki autorskich piosenek śpiewanych na żywo przez aktorów.
Scenariusz: Maja Margasińska
Reżyseria: Dariusz Wiktorowicz
Scenografia i kostiumy: Barbara Wójcik- Wiktorowicz
Muzyka: Michał Makulski
Obsada: Małgorzata Choroszewska / Magdalena Silska
Dominika Hudziec/ Joanna Wiśniewska
Piotr Mielnik
Komentarze
Prześlij komentarz